ولی در مورد من اینطور نبوده

کالیبر بالا و کلی عوامل دیگه و شاید استعداد ذاتی باعث شده من آدم شفایی باشم

یعنی خوب حرف بزنم و بالای منبر برم ولی خوب به نوشتن که میرسه کم میارم

حالا دلیلش فراخی هست

یا کم عمق بودن  مطلب یا هر چیزی دیگه ای نمیدونم

ضمننا مدت هاست سعی میکنم وقت فیزیکی زندگیمو با مجاز نگیرم

اگه با دوستان میخوام صحبت کنم استتوس نمیگذارم زنگ میزنم دعوتشون میکنم بشینیم بنوشیم و حرف بزنیم

اینطوری بهتر نیست؟

]]> http://www.roghomi.com/2011/08/noblog/feed/ 0 http://www.roghomi.com/2009/08/%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7%db%8c-%d9%87%d9%88%d8%b4-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b9%d8%af%d8%a7%d8%af/ http://www.roghomi.com/2009/08/%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7%db%8c-%d9%87%d9%88%d8%b4-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b9%d8%af%d8%a7%d8%af/#comments Sun, 30 Aug 2009 14:10:30 +0000 admin http://www.roghomi.com/2009/08/%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7%db%8c-%d9%87%d9%88%d8%b4-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b9%d8%af%d8%a7%d8%af/ بله! خوشحال باشید که راهنمای تصویری عضویت در گروه های یاهو هم منتشر شد

The Pulse smartpen is about the size and weight of a large Montblanc pen (5/8″ x 6 1/8″), and comes equipped with a removable ball-point ink cartridge, a microphone to record audio, a speaker for playback, a small OLED display, and internal flash memory that captures handwritten notes, audio and drawings.

The user can choose to record audio in addition to the handwritten text. Recorded audio is kept indexed with the handwritten text – tapping on a written word starts playback of the recorded audio from that part of the recording.

The pen is available with either 1 or 2 Gigabytes of flash storage. The 1 GB model holds about 100 hours of audio depending on recording quality settings. The US retail price is $149 for the 1 GB model and $199 for the 2 GB model.

The Pulse allows the installation of as many applications as there is memory, and ships with a number of additional applications. If tapped on the correct images, it can function as a calculator, for example, or can translate words (the translator software as shipped includes only 21 words in a small selection of languages).

Some users have noted that ambient noise can be a problem. The built-in microphone on the pen can pick up small amounts of noise from writing on paper, and adjacent ambient noise is often louder than a far away speaker. However, the included headphones have embedded microphones that, when used, reduce this ambient noise. ( Source )

اسباب بازی جدید- هدیه به بانو به مناسبت چندمین مقالعه معتبر و ایندفعه با ایمپکت فکتور 3 ! فعلا منتظریم تا اسباب بازی جدیدمون توسط پست برسه دم خونه.  اینم لینک سایتش جهت علاقه مندان به فن آوری و لینک مستقیم به ویدئو های کاربردیش. ضمننا جهت دوستان خوره و گیگ یادآوری میکنم شرکت یک SDK نسخه بتا هم داده که ملت برای این سخت افزار برنامه نویسی کنن و کاربرد های جدیدی بسازن. رویکرد جالبیه.

]]> http://www.roghomi.com/2009/08/livescribe-pen/feed/ 0 http://www.roghomi.com/2009/03/%d9%87%d8%b4%d8%aa%d9%85-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%af%db%8c%d9%86-%da%86%d8%b1%d8%a7%d8%ba-%d9%87%d8%a7-%d8%b1%d8%a7-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%a7%d9%87%d8%aa-830-%d8%aa%d8%a7-930-%d8%ae%d8%a7%d9%85/ http://www.roghomi.com/2009/03/%d9%87%d8%b4%d8%aa%d9%85-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%af%db%8c%d9%86-%da%86%d8%b1%d8%a7%d8%ba-%d9%87%d8%a7-%d8%b1%d8%a7-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%a7%d9%87%d8%aa-830-%d8%aa%d8%a7-930-%d8%ae%d8%a7%d9%85/#comments Wed, 25 Mar 2009 19:16:24 +0000 admin http://www.roghomi.com/2009/03/%d9%87%d8%b4%d8%aa%d9%85-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%af%db%8c%d9%86-%da%86%d8%b1%d8%a7%d8%ba-%d9%87%d8%a7-%d8%b1%d8%a7-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%a7%d9%87%d8%aa-830-%d8%aa%d8%a7-930-%d8%ae%d8%a7%d9%85/

سبزپرس – گروه بین الملل؛ میترا اسدنیا: به منظور شركت در مراسم جهاني «ساعت زمين »صدها ميليون نفر در سرتاسر جهان ، روز هشتم فروردين ماه، درست از ساعت 8.30 تا 9.30 دقيقه به وقت محلي ،چراغ ها را خاموش مي كنند.

   به گزارش خبرگزاری سبز ایران (سبزپرس ) به مناسبت فرارسيدن مراسم  «ساعت زمين» كه هر سال 28 ماه مارچ (برابر با 8 فروردين )در سرتاسر جهان برگزار مي شود، ميليون ها انسان نگران و دوستدار محيط زيست، تمام چراغ ها رادر منازل و محل كار خود، خاموش مي كنند.
   برنامه زيست محيطي ملل متحد UNEP با اعلام  سومين سالگرد برگزاري مراسم سالانه «ساعت زمين» از عموم مردم و كشورهاي جهان خواست دريك اقدام نمادين و به منظور ارتقاي سطح آگاهي عمومي نسبت به تنزل فزاينده محيط زيست زمين، چراغ هاي خود را به مدت يك ساعت از 8.30 تا 9.30 دقيقه شب به وقت محلي و به طور همزمان خاموش نگاهدارند.
   بر اساس این گزارش ، اين سازمان يادآور شده كه مراسم «ساعت زمين» با هدف ايجاد انگيزه براي نجات زمين، طي سه سال اخير بيش از يك ميليارد نفر را در سرتاسر جهان واداشته است تا در اقدامي نمادين و به طور هماهنگ چراغ هاي خود را به مدت يك ساعت خاموش كنند.
 يونپ اين اقدام را پيامي رسا و قدرتمند با برد جهاني دانست كه دست زدن به تلاش هاي جدي براي غلبه بر تغييرات آب و هوايي را امكان پذير مي كند.

[/lang_fa]

من عاشق این لپ تاپ شدم. هنوز Tc1000 قدیمی رو دارم{به عنوان قاب عکس البته} و لحظه شماری میکنم که این تبلت تو بازار ایران پیداش بشه. الان سه ماهه که عرضه شده ولی تو بازار نیومده. از حیث کاربرد میتونه یه انقلاب اساسی باشه. فقط کاش دست خط فارسی هم بهش خورونده میشد! چی میشد.

حقیقه التوحید و الاسلام الاطاعته تسلیم مطلق به اراده

حضرت صاحب الامر

آقا ابراهیم میرزایی

و درک فیض ، آزادگی بندگی مطلق ذات احدیت است

ضمننا ایشون امر کردن منتظر باشید تا ظهور بفرمایند !

من اینجا رسما از همه دانشمندانی که به آقای برادر دکتر احمدی نژاد رای داده بودند رسما عذر خواهی میکنم.

انیشتن میگه دو چیز پایانی ندارد عالم و حماقت بشر ، البته در مورد اولی مطمئن نیستم.

به خاطر کامنت های مشعف کننده دوباره جستجو کردم و این مطلب رو گردآوری کردم:

اضافات

اولا استدلال طرفداران ایشون منو کشته!

دوما یکی به ما بگه این خدای جدید چند سالشونه؟ عکساشون که 20-30 ساله است ولی به توجه به مطالعه ای که کردم الان باید بالای 80 داشته باشه!

اضافات دو:

«آقا پروفسور دکتر ابراهیم میرزائی راهبر» کیست؟

{پایگاه فرارو}

علم حق و عدالت میرزایی

آن‌چه مشخص است سازمان “علم حق و عدالت” نه سازمانی با تشکیلات منظم سیاسی و واحدهای مختلف و منسجم بلکه حلقه‌ای مجازی است که پیرامون شخصی با نام «ابراهیم میرزایی» شکل گرفته‌است. فردی که در یک دگردیسی عجیب از ورزشکاری معروف و معتبر به فعال سیاسی تبدیل شده و اکنون داعیه رهبری سیاسی و بالاتر از آن زعامت مذهبی دارد و خود را یگانه منجی ملت ایران نام می‌نهد. برای شناخت بیش‌تر این سازمان لازم است درابتدا ابراهیم میرزایی را بشناسیم.

ابراهیم میرزایی کیست؟

ابراهیم میرزایی متولد سال 1318 شمسی است. پس برخلاف تصویری که در اعلامیه‌ها از او به چاپ رسیده ـ مردی جوان با چهره‌ای مصمم و نگاهی نافذ ـ اکنون پیرمردی است حدودا هفتادساله و مجهول‌المکان. در بیوگرافی میرزایی که در پایگاه‌های هواداران سازمان منتشر شده، آمده‌است که وی دانش‌آموخته دانشکده افسری است و استاد کنگ‌فو که جزو یازده استاد برتر این رشته ورزشی در جهان نیز هست. میرزایی مبدع سبک «توآ» در کنگ‌فو است. همچنان‌که در پایگاه اینترنتی فدراسیون کونگ‌فو آمده‌است که «کنگ‌فو توآ با بهره‌گیری از سال‌ها تجربه در رشته‌های مختلف رزمی و دوره‌های جنگ‌های چریکی و نبوغ و قابلیت‌های علمی و فنی آقای ابراهیم میرزایی در ایران بنیان‌گذاری شد.» وی که در اعلامیه‌های سازمان با القاب و عناوین پرطمطراقی هم‌چون پروفسور و دکتر معرفی می‌شود، بنابر ادعای پیروانش، دارای مدرک دکترا در رشته فلسفه و هم‌چنین فیزیک (فیزیولوژی!) بوده و دولت فرانسه نشان عالی لژیون دونور را به پاس خدماتش به ورزش ایران به وی اهدا کرده‌است. مدارکی که فقط ادعا پشتوانه انهاست و البته این ادعای آخری با شگفتی و لبخند یکی از مسوولان سفارت فرانسه در ایران مواجه می شود.

البته این‌ها علاوه بر مدارک دکترایی است که میرزایی در “کاراته” و “کنگ فو” اخذ کرده‌است. هم‌چنین در اعلامیه‌های سازمان به سوابق مبارزاتی میرزایی در رژیم پهلوی و ادامه فعالیت‌های سیاسی او در نظام جمهوری اسلامی اشاره شده‌است. و این‌که میرزایی در اوایل انقلاب به‌عنوان مسئول باشگاه استقلال انتخاب شده تا فعالیت‌های علمی‌ورزشی خود را در این باشگاه دنبال کند که البته پس از مدتی با فشارهای مختلف از این سمت برکنار شده‌است. خود میرزایی مدعی است که کاندیدای نخستین دوره ریاست جمهوری نیز بوده که در همان روزها دستگیر شده و پس از پایان انتخابات بدون دادگاه آزاد شده‌است. به گفته خودش بارها در جمهوری اسلامی مورد ترور و آزارواذیت قرار گرفته و حتی حکم تیر برای کشتنش صادر شده‌است.

آنچنان که در وب سایت میرزایی آمده آخرین فعالیت علنی میرزایی بنا بر اطلاعیه‌های سازمان، تأسیس “بیمارستان فيزیولوژی انرژی و روان‌پزشکی درد و درمان بیماری‌های نادرمان” در ملارد شهریار بوده که مدعیست ئی در آن‌جا اقدام به درمان رایگان بیماران می‌کرده و با مخالفت مسئولان در سال 66 بیمارستان تعطیل و میرزایی از طریق کوهستان به ترکیه رفته است. بیش از این در مورد سرنوشت ابراهیم میرزایی اطلاعی در دست نیست و حاصل تمام جستجوهای اینترنتی و نیز تماس با سازمان هایی که احتمال می رود به نوعی با وی در تماس باشند (از جمله فدراسیون کونگ فو توآ) در همین حد است.

میرزایی کونگ فو به سبک ایرانی

یکی از اعضای واحد تحقیقات فدراسیون کنگ‌فو (سبک توآ) در پاسخ به ما که از وی درمورد سابقه این رشته ورزشی و مبدع آن پرسیده‌ایم، ضمن تأیید این‌که میرزایی مبدع این رشته بوده و آن را درمقابل سبک شائولین در ایران راه‌اندازی کرده، می گوید: «سبک توآ سبکی کاملا ایرانی است که توسط آقای پروفسور ابراهیم میرزایی در سال 1351 در ایران راه‌اندازی شد. این سبک در مقابل سبک دیگر کنگ‌فو که همان شائولین ووشو است، پایه‌گذاری شد. شائولین براساس حرکات پنج حیوان استوار است اما سبک توآ مبتنی بر انسان است. که شامل 50 درصد حرکات پا و 50 درصد حرکات دست است.»

او در توضیح نام‌گذاری سبک «توآ» می‌گوید: «دو توجیه درباره این اسم از سوی پروفسور مطرح شده‌است. نخست “تو آ” به‌معنای “به درون بیا” و “داخل شو” است. و دیگری ترجمه عبارت انگلیسی”time opperational animal” است. به معنی زمان برانگیخته شدن حیوان و آغاز انسان.»

یکی دیگر از مسئولان سبک توآ درمورد وضعیت کنونی ابراهیم میرزایی می‌گوید: «حدود هجده سال است که کسی در ایران از ایشان خبری ندارد.» و در پاسخ به این سؤال که «ممکن است فوت کرده‌باشند؟» جواب می‌دهد: «من گفتم کسی از ایشان خبری ندارد… دیگر نمی‌دانم.»

سازمان نجات‌بخش ملت ایران

سازمان علم حق و عدالت به رهبری میرزایی، به عنوان تشکیلاتی سیاسی که هدفش براندازی نظام است، تمایزی آشکار با دیگر سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی دارد و آن رویکرد اعتقادی عجیب این سازمان است. در اعلامیه‌ها و اطلاعیه‌ها بر انسانی و حتی الهی بودن حرکت سازمان تأکید می‌شود. در این اعلامیه‌ها، مخالفان سازمان و سران جمهوری اسلامی با القاب بسیار موهن که به‌واقع نشان از خصومتی عقیدتی دارد تا سیاسی مورد خطاب قرار گرفته‌اند و در ادبیات به‌کاررفته، از واژگان سیاسی استفاده‌ای ناچیز شده و بیش از آن، واژگان اعتقادی در رد و نفی نظام مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

استفاده از القاب و عناوینی مانند مصلح، منجی یگانه، راهبرالهادی‌الحفیظ، و حتی لقب «آقا» به جای «آقای…» در جهت قداست‌بخشی به رهبر سازمان نیز پیرو همین امر قابل طرح است. (احتمالا به این دلیل که استفاده از واژه «آقا» آن‌گونه که مصطلح است به عنوان پیشوند اسامی بزرگان مذهبی به کار برده می‌شود و برای خطاب رسمی به شخصیتی علمی یا حتی سیاسی از لفظ «آقای» استفاده می‌شود.)

در این اطلاعیه‌ها عبارات کلی و نامفهومی با مضامین آزادی انسان، معنویت، صلح و عدالت در پوشش الفاظ به ظاهر دینی جایگزین نظرات آتشین سیاسی و طرح عینیات یک مبارزه مدون شده و در هیچ جای آن اشاره‌ای صریح به مشی سیاسی و برنامه مشخص سازمان نمی‌شود.

فکاهی جهل و ادعا

هرچند طراحان این روش مبارزه ـ که به اعتقاد خود با مذهب به جنگ حکومتی مذهبی آمده‌اند تا زودتر و بهتر نتیجه بگیرند ـ به نظر باید تبحری در مسائل اعتقادی داشته باشند، اما مکتوبات خود ابراهیم میرزایی و نیز اطلاعیه‌های سازمان، که پر است از واژگان غلط و عبارات نامفهوم و بی‌معنی، نشان‌دهنده آن است که فهم و درک درستی برای آن‌چه ایشان مدعی آن است، وجود ندارد.

فهم مکتوبات میرزایی که خود را یگانه منجی ملت ایران می‌داند و به زعم خود مبارزه‌ای الهی را در این راه شروع کرده و حتی با ادغام کتب ادیان ابراهیمی (قرآن، انجیل و تورات) «کتاب التوحید» را به وجود آورده تا ضامن سعادت بشریت باشد، از عهده عوام ـ حتی خواص ـ خارج است! و این نه از پیچیدگی و عمق معنایی مکتوبات، که حاصل پریشان‌گویی در قالب رازآلودی آن‌هاست. به این نمونه ها دقت کنید:

«پیكرة تنگاهيِ آدم در واحدة‌ وجود منقسم به وظائف‌الاعضا است. ذات و فطرتِ قلبِ عقل (همة سؤالات در يك جواب) و عقلِ قلب (همة‌ جواب‌ها در يك سؤال) در واحدة وجودِ روانجاهي منقسم به وظايفِ دين و دانش از مشاهدات و كشفيات كه سؤالِ آدم ز كجا است و مفهوم زندگاني آدم چه معنا است؟»

و یا لقب «راهبر الهادی الحفیظ» عبارتی مجعول و مبهم است که فاقد اصول صرف‌ونحوی است.

نجات ایران به روش سازمان

سازمان علم حق و عدالت به‌رغم بی‌مایگی در اصول و مبانی، و ابهام در مواضع و اهداف، طرفدارانی ـ هرچند اندک ـ در کشور پیدا کرده و برنامه‌هایی نیز تدارک دیده‌است. این سازمان اخیرا با افزودن به حجم تبلیغات وارد مرحله جدیدی شده. از شهرهای مختلف کشور خبر رسیده که اطلاعیه‌های سازمان، بیش از گذشته در شهر خودنمایی می‌کند. هواداران سازمان علنا در خیابان و جلوی برخی دانشگاه‌ها تراکت‌های تبلیغاتی دست مردم می‌دهند. هرچند با شناختی که از این جریان وجود دارد، این اقدامات بی‌اثر و بیهوده است، اما درهرصورت اقدامات پیشگیرانه به نظر ضروری می‌رسد.

این سازمان تحت عناوینی مانند انقلاب فرهنگی، دادگاه حق و عدالت، توجه به نقش زنان در مبارزه و… به هوادارانش وعده نصر داده. وعده به این‌که «پروفسور آقا ابراهیم میرزایی راهبر» این منجی یگانه می‌آید و کشور را پر از داد و عدالت و آزادی می‌کند. پایه‌های سست گذشته را ویران و حکومتی استوار بنا می‌کند. آنانی را که علیه بشریت جنایت کرده‌اند محاکمه و به سزای اعمالشان می‌رساند و…

جامعه ایران و مدعیان نجات

آن‌چه در مشی و روش سازمان علم حق و عدالت مهم است، اعتقاد وثیق رهبری و طرفداران این سازمان به این نکته است که رسالتی بر دوش دارند تا نجات‌دهنده ملت ایران باشند. ابراهیم میرزایی خود را مکلف به وظیفه‌ای می داند که تاریخ بر دوشش نهاده؛ آن‌که یگانه منجی ایران باشد. این آزادی‌خواهی، عدالت‌طلبی، ایده‌آل‌گرایی از نوع افراطی به اضافه نقص استدلال و ضعف شعور، ملغمه آشفته‌ای می‌شود که نتیجه‌اش منجی‌زدگی ـ دربرابر منجی‌گرایی رایج در ادیان مختلف ـ بی‌پایه و اساسی می‌شود؛ مانند آن‌چه در سازمان علم حق و عدالت رخ داده‌است.

سؤال اساسی دیگر آن‌که امثال میرزایی از کدام ظرفیت جامعه ایرانی جهت جذب هوادار استفاده می‌کنند؟ و چرا انواع و اقسام این منجی‌ها با گرایشات مختلف از سلطنت‌طلب و لس‌آنجلسی گرفته تا ملی‌گرا و مذهبی هر از چند گاهی ظهور می‌کنند و صلای نجات ملت ایران ـ آن هم به روش‌های عجیب‌وغریب و خرافی ـ سر می‌دهند، پیروان قلیلی گرد می‌آورند و پس از چندی ناپدید می‌شوند.

این سوالیست که پیش از سیاستمداران و نهادهای امنیتی، جامعه شناسان و روان شناسان باید در پی پاسخ آن برآیند.

همچنین سئوالتی در وبلاگ آقای سید محمدی دیدم که برایم جالب بود.

ــ آقای ابراهیم میرزائی قانون اساسی پیشنهادی­اش، و از آن مهمتر، برنامه­ی اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و دینی­اش را ارائه کند.

ــ آقای ابراهیم میرزائی برای خود در حکومت فرضی بعدی چه نقشی در نظر دارد؟ رهبر/راهبر؟ پادشاه؟ رئیس­جمهور؟

ــ مگر رهبر بودن یا رهبر شدن به افزودن لفظ «راهبر»/«رهبر» به نام است؟

ــ مگر محمدرضا پهلوی نمی­گفت «ما، اعلاحضرت همایونی»؟ آیا این نوع نام بردنها از آقای ابراهیم میرزائی، شیوه­ای ارتجاعی نیست؟

ــ در صد سال گذشته مردم ایران دو بار انقلاب کردند. چه بسا هر گــُلی قرار بود به سرمان بزنیم با همان دو انقلاب (خصوصاً با انقلاب اخیر) به سرمان زدیم. واقعاً چه نیاز به انقلاب سوم، آن هم به «راهبر»ی آقای ابراهیم میرزائی؟

ــ مگر رهبری حتماً باید رهبری سیاسی باشد؟ آقای ابراهیم میرزائی از معلومات و تجارب خود سخن بگوید. چرا حتماً باید در رأس کشور ایران قرار بگیرد؟

اینم یه پست جالب از وبلاگ شراگیم با عنوان گودزیلا علیه گدورا !

خدا رو شکر دیگه لازم نیست صدای آمریکا رو تحمل کنیم و عق بزنیم. راستی این پستو دارم از ScribeFire مینویسم تا ببینم به چی درمیاد

چیز عجیب اینکه فرکانس اعلامی تو سایت و وبلاگ نیما با چیزی که من تو ریسیور سرچ کردم فرق داره من رو فرکانس 11117 دارم میگیرمشون و رو فرکانس رسمی هیچی دیده نمیشه. امیدارم سوتی آغازین نباشه

به امید موفقیت همه بچه های جوون شبکه[/lang_fa]

احتمالا قبلا کتاب هایی نظیر جامعه شناسی خودمونی رو خونده باشید و شاید هم از رو عادت کتاب نخونی ما ایرونی ها از کنارش گذشته باشید. متن زیرو که سخنرانی آقای مصطفی ملکیان در باب وصف علل و عوامل فرهنگی عقب‌ماندگي‌ ايرانيان‌ میباشد از سایت پارسینه براتون نقل کنم. لینک خالی نگذاشتم چون میدونستم شیب داره و احتمالا نمیخونین. ولی واقعا متن جالبیه و به قول دوستی با لب های آدم بازی میکنه

[/lang_fa][lang_fa]

مي‌شد اين‌ نگرش‌ها را تحت‌ عنوان‌ جامعه‌شناسي‌ قوم‌ ايراني‌ بحث‌ كرد. اما موضوع‌ بحث‌ من‌ درباره‌ جامعه‌شناسي‌ ايران‌ معاصر نيست‌. به‌ تعبير ديگر من‌ به‌ اين‌ بحث‌ نمي‌پردازم‌ كه‌ شاخه‌اي‌ از روان‌شناسي‌، روان‌شناسي‌ اقوام‌ است‌ و شاخه‌اي‌ از جامعه‌شناسي‌ و روان‌شناسي‌ مربوط‌ به‌ اقوام‌ است‌. بنابراين‌ این سخنان‌ را نبايد در عداد كتاب‌ روح‌ ملت‌هاي‌ زيگفريد يا نوشته‌ مرحوم‌ بازرگان‌ كه‌ گفتند زيگفريد به‌ روح‌ ملت‌ ايران‌ نپرداخته‌ و من‌ به‌ روح‌ ملت‌ ايراني‌ مي‌پردازم‌ تا نوشته‌ كامل‌تري‌ ‌شود قرار داد.

آن‌ بخش‌ از مسائل‌ فرهنگي‌ كه‌ به‌ نگرش‌هاي‌ ايرانيان‌ مربوط‌ مي‌شود من‌ بيست‌ عامل‌ را احصا كرده‌ام‌. استدلال‌هاي‌ من‌ هم‌ بر اين‌ مطالب‌ بيشتر درون‌نگرانه‌ است‌. يعني‌ مخاطب‌ بايد به‌ درون‌ خودش‌ مراجعه‌ كند و ببيند كه‌ در خودش‌ چنين‌ حالتي‌ وجود دارد يا اگر وجود دارد مي‌توان‌ گفت‌ سخن‌ روي‌ ثواب‌ دارد.

1. پيشداوري‌:

اولين‌ خصوصيتي‌ كه‌ در ما وجود دارد، پيشداوري‌هاي‌ فراوان‌ نسبت‌ به‌ بسياري‌ از امور است‌.اگر هر كدام‌ از ما به‌ درون‌ خودمان‌ رجوع‌ كنيم‌ پيشداوريهاي‌ فراوان‌ مي‌بينيم‌. اين‌ پيش‌داوري‌ها در كنش‌ و واكنش‌هاي‌ اجتماعي‌ ما تاثيرات‌ منفي‌ زيادي‌ دارد. معمولا وقتي‌ گفته‌ مي‌شود پيشداوري‌، بيشتر پيشداوري‌ منفي‌ محل‌ نظر است‌ ولي‌آثار مخرب‌ پيشداوري‌ منحصر به‌ پيشداوري‌ منفي‌ نيست‌. پيشداوري‌هاي‌ مثبت‌ هم‌ آثار مخرب‌ خود را دارد. از جمله‌ خوشبيني‌هاي‌ نابه‌جا كه‌ نسبت‌ به‌ برخي‌ افراد و قشرها و لايه‌هاي‌ اجتماعي‌ داريم‌.

2. دگماتيسم‌ و جمود:

نوعي‌ دگماتيسم‌ و جمود در ما ريشه‌ كرده‌ است‌. من‌ اصلا تحقيقات‌ روانشناختي‌ و تحقيقات‌ تاريخي‌ در اين‌باره‌ ندارم‌ كه‌ چرا ملت‌ ايران‌ تا اين‌ حد اهل‌ جزم‌ و جمود است‌.

يعني‌ واقعيت‌ آن‌ براي‌ من‌ محل‌ انكار نيست‌ اگرچه‌ تبيينش‌ براي‌ من‌ امكان‌پذير نيست‌. آنچه‌ كه‌ در ما وجود دارد كه‌ از آن‌ به‌ جزم‌ و جمود تعبير مي‌شود اين‌ است‌ كه‌ باور ما يك‌ ضميمه‌اي‌ دارد. يعني‌ ممكن‌ است‌ كه‌ ما معتقد باشيم‌ كه‌ فلان‌ گزاره‌ درست‌ است،‌ اين‌ سالم‌ است‌ اما اگر معتقد باشيم‌ كه‌ فلان‌ گزاره‌ محال‌ است‌ كه‌ درست‌ نباشد. اين‌ “محال‌ است”،‌ انسان‌ را تبديل‌ به‌ انسان‌ دگمي‌ مي‌كند. و ما كمتر مي‌شود كه‌ به‌ چيزي‌ معتقد باشيم‌ و يك‌ “محال‌ است”‌ منضم‌ به‌ اين‌ اعتقادمان‌ نباشد. به‌ تعبير ديگر وقتي‌ ما يك‌ عقيده‌ داريم‌ كه‌ فلان‌ گزاره‌ صحيح‌ است‌ يك‌ عقيده‌ دوم‌ داريم‌ كه‌ گريزناپذير است‌ كه‌ فلان‌ گزاره‌ صحيح‌ نباشد.

3. خرافه‌پرستي‌:

ويژگي‌ ديگر ما خرافه‌پرستي‌ است‌ هم‌ خرافه‌ در بافت‌ ديني‌ و مذهبي‌ و هم‌ در بافت‌هاي‌ غير ديني‌ و مذهبي‌، خرافه‌ در بافت‌ مذهبي‌ يعني‌ چيزي‌ كه‌ در دين‌ نبوده‌ و در آن‌ وارد شده‌ است‌.

اما مهم‌تر اين‌ است‌ كه‌ به‌ معناي‌ سكولار آن‌ هم‌ خرافه‌پرست‌ هستيم‌. خرافي‌ به‌ معناي‌ باور آوردن‌ به‌ عقايدي‌ كه‌ هيچ‌ شاهدي‌ به‌ سود آن‌ وجود ندارد ولي‌ ما همچنان‌ آن‌ عقايد را در كف‌ داريم‌.

اين‌ سه‌ مساله‌ را مي‌توان‌ سه‌ فرزند استدلال‌ ناگرايي‌ ما دانست‌. هر كه‌ اهل‌ استدلال‌ نباشد اهل‌ اين‌ سه‌ است‌ بنابراين‌ راه‌حل‌ درمان‌ اين‌ سه‌ تقويت‌ روحيه‌ استدلال‌گرايي‌ است‌.

4. بهادادن‌ به‌ داوري‌هاي‌ ديگران‌ نسبت‌ به‌ خود

ما به‌ ندرت‌ در “مني”‌ كه‌ از خودمان‌ تصور داريم‌ زندگي‌ مي‌كنيم‌ و هميشه‌ توجه‌مان‌ به‌ “مني”‌ است‌ كه‌ ديگران‌ از ما تصور دارند و هميشه‌ ترازوي‌ ما در بيرون‌ ماست‌. اين‌ بهادادن‌ به‌ داوري‌هاي‌ ديگران‌ علت‌العلل‌ يك‌سري‌ مشكلات‌ فرهنگي‌ جامعه‌ ماست‌.

5. همرنگي‌ با جماعت‌:

نكته‌ پنجم‌ ناشي‌ از نكته‌ چهارم‌ است‌ به‌ اين‌ معنا كه‌ ما هيچ‌وقت‌ در برابر جمهوري‌ كه‌ با آن‌ سروكار داريم‌، نتوانسته‌ايم‌ سخنی بگوييم‌ كه‌ در مقابله‌ با آن‌ است‌ و هميشه‌ همرنگ‌ شدن‌ با جماعت‌ براي‌ ما مهم‌ است‌.

6. تلقين‌پذيري‌:

تلقين‌ يعني‌ رأيي‌ را بيان‌ كردن‌ و آراي‌ مخالف‌ را بيان‌ نكردن‌ و مخاطب‌ را در معرض‌ همين‌ راي‌ قرار دادن‌. هر وقت‌ شما در برابر هر عقيده‌اي‌ نظر مخالفان‌ آن‌ را هم‌ خواستيد نشان‌ مي‌دهد كه‌ تلقين‌پذير نيستيد. تلقين‌پذيري‌ يعني‌ قبول‌ تك‌آوايي‌.

7. القاپذيري‌:

القاپذيري‌ به‌ لحاظ‌ روان‌شناختي‌ با تلقين‌پذيري‌ متفاوت‌ است‌. در القا يك‌ راي‌ آنقدر تكرار مي‌شود تا تكرار جاي‌ دليل‌ را بگيرد. اگر من‌ گفتم‌ فلان‌ گزاره‌ صحيح‌ است‌ شما از من‌ انتظار دليل‌ داريد اما من‌ به‌ جاي‌ اينكه‌ دليل‌ بياورم‌ 200 بار فلان‌ گزاره‌ را تكرار مي‌كنم‌ و كم‌كم‌ ما فكر مي‌كنيم‌ كه‌ تكرار مدعا جاي‌ دليل‌ را مي‌گيرد. يعني‌ به‌ جاي‌ اقامه‌ دليل‌ خود مدعا تكرار مي‌شود و اين‌ هنري‌ است‌ كه‌ در پروپاگاندا يا آوازه‌گري‌ وجود دارد.

اينكه‌ رسانه‌ها وقتي‌ در دست‌ قدرت‌ها قرار مي‌گيرند آنها خوشحال‌ مي‌شوند به‌ دليل‌ وجود همين‌ روحيه‌ القاپذيري‌ در مردم‌ است‌. والا اگر ملتي‌ القاپذير نباشد هرچه‌ كه‌ رسانه‌ها بگويند چون‌ دائما دليل‌ مي‌خواهند كسي‌ از به‌ دست‌ گرفتن‌ راديو و تلويزيون‌ اظهار خوشحالي‌ نمي‌كند.

8. تقليد:

منظور من‌ از تقليد نه‌ آنست‌ كه‌ در فقه‌ گفته‌ مي‌شود. مراد تقليد به‌ معناي‌ روانشناختي‌ آن‌ است‌. يعني‌ اينكه‌ من‌ آگاهانه‌ يا ناآگاهانه‌ تحت‌ الگوي‌ شخصي‌ باشم‌.يعني‌ من‌ خودم‌ را مانند تو مي‌كنم‌ و به‌ تو تشبه‌ مي‌جويم‌ و تقليد، يعني‌ من‌ تو را الگو گرفته‌ام‌. آن‌چه‌ كه‌ در عرفان‌ گفته‌ مي‌شود كه‌ تشبه‌ به‌ خدا بجوييد، اگر اين‌ كار را با انسان‌ها انجام‌ داديم‌ تعبير به‌ تقليد مي‌شود و اين‌ تقليد هم‌ در اديان‌ و مذاهب‌ و عرفان‌ مورد توبيخ‌ است‌.

9. تعبد:

تعبد يعني‌ سخني‌ را پذيرفتن‌ صرفا به‌ اين‌ دليل‌ كه‌ فلان‌ شخص آن‌ را گفته‌ است‌. يعني‌ اينكه‌ اگر صورت‌ استدلالي‌ من، ‌ ذهن‌ من‌ را آزار ندهد كه‌ فلان‌ گزاره‌ صحيح‌ است‌ چون‌ فلان‌ شخص گفته‌ است:‌ “فلان‌ گزاره‌ صحيح‌ است”،‌ من‌ اهل‌ تعبدم‌.

آيه‌اي‌ در قرآن‌ است‌ كه‌ معمولا كمتر نقل‌ مي‌شود اتخذو احبارهم‌ و رهبانهم‌ من‌ دون‌ا… كه‌ در باب‌ روحانيت‌ نصاري‌ و يهود است‌ كه‌ فراوان‌ مي‌گويد كه‌ يهوديان‌ و نصاري،‌ روحانيون‌ خود را مي‌پرستيدند چه‌ من‌ دون‌ا… را به‌ جاي‌ خدا بگيرم‌ يا علاوه‌ بر خدا. صحابي‌ از امام‌ باقر(ع) مي‌پرسد كه‌ آيا واقعا مي‌پرستيدند حضرت‌ در جواب‌ مي‌گويد: هرگز اين‌گونه‌ نيست،‌ روحانيون‌ مسيحي‌ به‌ مردم‌ نمي‌گفتند كه‌ ما را بپرستيد و اگر هم‌ مي‌گفتند، كسي‌ نمي‌پرستيد. اما اينكه‌ قرآن‌ به‌ آنها اين‌ نسبت‌ را مي‌دهد به‌ اين‌ دليل‌ است‌ كه‌ رفتاري‌ كه‌ با خدا بايد مي‌داشتند با روحانيون‌ خود داشتند. مجموعه‌ عوامل‌ دسته‌ دوم‌ ناشي‌ از يك‌ عمل‌ واحد است‌ و آن‌ اينكه‌ ما زندگي‌ اصيل‌ نداريم‌. زندگي‌ اصيل‌ به‌ تعبير روانشناسان‌ انسان‌گرا و به‌ تعبير عرفا يعني‌ زندگي‌ براساس‌ فهم‌ و تشخيص خود. زندگي‌ اصيل‌ را فقط‌ كساني‌ انجام‌ مي‌دهند كه‌ دو سرمايه‌ دارند: عقل‌ در مسائل‌ نظري‌ و وجدان‌ در مسائل‌ عملي‌.

10. شخصيت‌پرستي:‌

كمتر مردمي‌ به‌ اندازه‌ ما شخصيت‌پرستند و شخصيت‌پرستي‌ جز اين‌ نيست‌ كه‌ شخصيتي‌ خود را بر خود عرضه‌ مي‌ كند و خوبي‌هايي را‌ كه‌ در زندگي‌ اطراف‌ خودمان‌ نمي‌بينيم،‌ از سر توهم‌ به‌ او نسبت‌ مي‌دهيم‌ و او را به‌ دست‌ خودمان‌ بزرگ‌ مي‌كنيم‌.

11. تعصب‌:

تعصب‌ هم‌ افق‌ با شخصيت‌پرستي‌ است‌. تعصب‌ به‌ معناي‌ چسبيدن‌ به‌ آنچه‌ كه‌ داريم‌ و نگاه‌ نكردن‌ به‌ چيزهاي‌ فراواني‌ كه‌ نداريم‌. اگر من‌ شيفته‌ آن‌چه‌ كه‌ دارم‌ شدم‌ و فكر كردم‌ جاي‌ نداشته‌ها را هم‌ برايم‌ مي‌گيرد من‌ نسبت‌ به‌ آن‌ تعصب‌ پيدا كرده‌ام‌ و اينجاست‌ كه‌ من‌ نسبت‌ به‌ كساني‌ كه‌ به‌ آن‌ وفاداري‌ ندارند، دو ديدگاه‌ پيدا مي‌كنم‌. گروهي‌ خودي‌ مي‌شوند و گروهي‌ غيرخودي‌.

قرآن‌ خودي‌ و غيرخودي‌ را رد كرده‌ است‌ چرا كه‌ درباره‌ حب‌ و بغض‌ مي‌گويد: وقتي‌ با گروهي‌ دشمنيد دشمني‌ باعث‌ نشود درباره‌ آنها عدالت‌ و انصاف‌ را فراموش‌ كنيد.

درباره‌ دوستي‌ هم‌ مي‌گويد: هميت‌ جاهليت‌ شما را نگيرد. هميت‌ جاهليت‌ يعني‌ اينكه‌ چون‌ فلاني‌ از قبيله‌ من‌ است‌. طرف‌ او را چه‌ ظالم‌ باشد يا عادل‌ مي‌گيرم‌. به‌ عبارت‌ ديگر ويژگي‌هاي‌ خود او مهم‌ نيست‌ بلكه‌ ويژگي‌هاي‌ تعلقي‌ او مهم‌ است‌.

12. اعتقاد به‌ برگزيدگي‌:

هر كدام‌ از ما اگر به‌ خودمان‌ رجوع‌ كنيم‌ مي‌بينيم‌ به‌ نوعي‌ فكر مي‌كنيم‌ که به‌ نوعي‌ مورد لطف‌ خدا هستيم‌.يعني‌ درست‌ است‌ كه‌ ممكن‌ است‌ وضع‌ ما به‌ مو بند باشد، اما پاره‌ نمي‌شود و اكثر اهمالها و بي‌توجي‌ها ناشي‌ از همين‌ نكته‌ است‌. لایپ نیتس‌ اصطلاحي‌ داشت‌ كه‌ براي‌ موارد ديگري‌ به‌ كار مي‌برد. اين‌ اصطلاح‌ هماهنگي‌ پيش‌ بنياد بود به‌ معني‌ اينكه‌ گويا همه‌ امور از پيش‌ حاصل‌ آمده‌ است‌ اما گويا ما اين‌ هماهنگي‌ پيش‌بنياد را راجع‌ به‌ خودمان‌ قائليم‌.

13. تجربه‌ نيندوختن‌ از گذشته‌:

پس‌ از اقدامات‌ انسان‌دوستانه‌ افرادي‌ چون‌ ماندلا واسلاوهاول‌ و اقدامات‌ انسان‌دوستانی‌ كه‌ در باب‌ “فرهنگي‌ كردن‌ سياست‌” تلاش‌ كردند، زياد شنيده‌ايم‌ كه‌ ببخش‌ و فراموش‌ كن‌ يا ببخش‌ و فراموش‌ نكن‌. اما داستان‌ بر سر اين‌ است‌ كه‌ اگر شما ببخشایيد و فراموش‌ كنيد باز هم‌ از همانجا ضربه‌ مي‌خوريد. انسان‌هاي‌ سالم‌ كساني‌ هستند كه‌ در درونشان‌ مي‌توانند بزرگترين‌ دشمنان‌ خود را از لحاظ‌ عاطفي‌ ببخشايند، چرا كه‌ از لحاظ‌ عاطفي‌ بايد بخشود اما از لحاظ‌ ذهني‌ نبايد فراموش‌ كرد. اما متاسفانه‌ ما عكس‌ اين‌ عمل‌ مي‌كنيم‌،از لحاظ‌ عاطفي‌ نمي‌بخشيم‌ و كينه‌جويي‌ در ما زنده‌ است‌، اما به‌ لحاظ‌ ذهني‌ فراموش‌ مي‌كنيم‌ چرا كه‌ حافظه‌ تاريخي‌ ملت‌ ما بسيار كند و تار است‌.

14. جدي‌ نگرفتن‌ زندگي‌:

سقراط‌ از ما مي‌خواست‌ كه‌ در عين‌ شوخ‌طبعي‌ زندگي‌ را جدي‌ بگيريم‌ كساني‌ زندگي‌ را جدي‌ مي‌گيرند كه‌ دو نكته‌ را باور كنند.

1-باور به‌ مستثني‌ نبودن‌ از قوانين‌ حاكم‌ بر جهان‌.

دليل‌ هر جدي‌ نگرفتن‌ مستثني‌ ندانستن‌ خود از قوانين‌ هستي‌ است‌.

2-نسبت‌سنجي‌ در امور

روانشناسان‌ اصطلاحي‌ دارند با اين‌ مضمون‌ كه‌ انسان‌ بايد بتواند وزن‌ امور را نسبت‌ به‌ هم‌ بسنجد. انسان‌هايي‌ كه‌ زندگي‌ را جدي‌ نمي‌گيرند چيزهاي‌ مهمتر را براي‌ چيزهاي‌ مهم‌ رها مي‌كنند. فراوانند انسان‌هايي‌ كه‌ در طول‌ زندگي‌ خطاي‌ تاكتيكي‌ نمي‌كنند اما خطاي‌ استراتژيك‌ عظيم‌ دارند يعني‌ كل‌ زندگي‌ را مي‌بازند اما در ريزه‌كاري‌ها وسواس‌ دارند.

15. ديدگاه مبتذل‌ نسبت‌ به‌ كار:

ديدگاه‌ كمتر مردمي‌ نسبت‌ به‌ كار تا حد ديدگاه‌ ما نسبت‌ به‌ كار مبتذل‌ است‌. ما كار را فقط‌ براي‌ درآمد مي‌خواهيم‌ و بنابراين‌ اگر درآمد را بتوانيم‌ از راه‌ بيكاري‌ هم‌ به‌ دست‌ آوريم‌ از كار استقبال‌ نمي‌كنيم‌.

در واقع‌ ما كار را اجتناب‌ناپذير مي‌دانيم‌ در حالي‌ كه‌ بايد ديدگاه‌ مولوي‌ را درباره‌ كار داشته‌ باشيم‌ كه‌ معتقد بود كار جوهر انسان‌ است‌.

16. قائل‌ نبودن‌ به‌ رياضت‌:

رياضت‌ در اين‌ جا نه‌ به‌ معناي‌ آنچه‌ كه‌ مرتاضان‌ انجام‌ مي‌دهند رياضت‌ به‌ معناي‌ اينكه‌ باید دانست در زندگي‌ همه‌ چيز را نمي‌توان {به دست آورد}‌. بنابراين‌ بايد چيزهايي‌ را فدا كرد تا چيزهاي‌ باارزش‌تري‌ را به‌ دست‌آورد. قدماي‌ ما مي‌گفتند دنيا دار تزاحم‌ است‌ يعني‌ همه‌ محاسن‌ در يك‌جا قابل‌ جمع‌ نيست‌ به‌ تعبير نيما يوشيج‌ تا چيزها ندهي‌ چيزكي‌ به‌ تو نخواهند داد.

در زبان‌هاي‌ اروپايي‌ قداست‌ از ماده‌ فداكاري‌ است‌. عارفان‌ مسيحي‌ مي‌گفتند اينكه‌ فداكاري‌ و قداست‌ از يك‌ ماده‌اند به‌ اين‌ دليل‌ است‌ كه‌ قداست‌ به‌ دست‌ نمي‌آيد مگر به‌ قيمت‌ از دست‌ دادن‌ چيزهاي‌ فراوان‌.

ولي‌ ما مي‌خواهيم‌ همه‌ چيز را داشته‌ باشيم‌ و وقتي‌ ديدگاهمان‌ نسبت‌ به‌ كار آنگونه‌ است‌. نسبت‌ به‌ مصرف‌ هم‌ ديدگاهمان‌ اين‌گونه‌ مي‌شود و باعث‌ مي‌شود دچار مصرف‌زدگي‌ شويم‌. وقتي‌ ما بحث‌ مصرف‌زدگي‌ را مطرح‌ مي‌كنيم،‌ مطرح‌ مي‌كنند كه‌ شما از اوضاع‌ جامعه‌ و فقر خبر نداريد. بايد گفت‌ مصرف‌زدگي‌ يك‌ ديدگاه‌ است‌ نه‌ يك‌ امكان‌؛ يعني‌ فرد فقير هم‌ در سرسویدای دل خود مي‌گويد كاش‌ بيشتر داشتم‌ و بيشتر مصرف‌ مي‌كردم‌. كدام‌ يك‌ از ما براي‌ آرمان‌هاي‌ خود حاضر است‌ به‌ قدر ضرورت‌ اكتفا كند. اين‌ مصرف‌زدگي‌ ما را به‌ دنائت‌ مي‌كشد. اگر ما بوديم‌ و فقط‌ ضروريات‌ زندگي‌ مجبور به‌ كرنش‌ كردن‌ نبوديم‌.

17. از دست‌ رفتن‌ قوه‌ تميز بين‌ خوشايند و مصلحت‌:

مردمي‌ كه‌ منافع‌ كوتاه‌مدت‌ را ببينند و قدرت‌ ديدن‌ منافع‌ درازمدت‌ را نداشته‌ باشند در معرض‌ فريب‌خوردگي‌ هستند. دليل‌ موفقيت‌ سياست‌هاي‌ پوپوليستي‌ در كشور كه‌ در يك‌ سال‌ اخير هم‌ رواج‌ پيدا كرده‌، نديدن‌ منافع‌ درازمدت‌ است‌. وقتي‌ منافع‌ بلندمدت‌ ديده‌ نشود منافع‌ كوتاه‌مدت‌ تامين‌ مي‌شود به‌ قيمت‌ نكبت‌ و ادبار درازمدت‌.

18. زياده‌گويي‌:

ما درست‌ برخلاف‌ آنچه‌ كه‌ در اديان‌ و مذاهب‌ گفته‌ مي‌شود زياده‌گو هستيم‌ و پرحرف‌ مي‌زنيم‌.

نقل‌ است‌ كه‌ عرفا هم‌ در سكوت‌ تبادل‌ روحي‌ داشتند اما ما ملت‌ پرسخني‌ هستيم‌ و آسان‌ترين‌ كار براي‌ ما حرف‌زدن‌ است‌.

19. زبان‌ پريشي‌:

بدتر از پرسخني‌ ما زبان‌پريشي‌ ماست‌. زبان‌پريشي‌ به‌ اين‌ معنا است‌ كه‌ انسان‌ حرف‌ خود را خودش‌ هم‌ متوجه‌ نمي‌شود. يعني‌ اگر تحليل‌ روانشناختي‌ در سخنان‌ ما انجام‌ شود اصلا برخي‌ جملات‌ معنا ندارد. سخنان‌ همه‌ مانند شهرك‌هاي‌ سينمايي‌ است‌ كه‌ در زمان‌ فيلم‌ پر از دژ و قلعه‌ است‌ اما وقتي‌ فشار مي‌دهيم‌ فرو مي‌ريزد. به‌ تعبير ديگر حرف‌هاي‌ ما پشتوانه‌ ندارد و همه‌ ما از صدر تا ذيل‌ ياوه‌ مي‌گوييم‌. و به‌ همين‌ دليل‌ هم‌ به‌ لحاظ‌ ذهني‌ تا اين‌ حد پريشانيم‌. كساني‌ كه‌ سرگرداني‌ ذهني‌ دارند اول‌ بايد زبان‌ خود را پالايش‌ كنند. يعني‌ بايد حرف‌ را فهميده‌ بزنند، و از طرف‌ مقابل‌ هم‌ حرف‌ فهميده‌ بخواهند. نوام‌ چامسكي‌ براي‌ اينكه‌ ثابت‌ كند كه‌ هر جمله‌اي‌ كه‌ قواعد نحوي‌ و صرفي‌ آن‌ رعايت‌ شده،‌ صرفا بامعنا نيست‌ جملاتي‌ مي‌گفت‌ بطور مثال‌ مي‌گفت‌: وقتي‌ مي‌گويند «پسر برادر مثلث‌ ما عاشق‌ بيضي‌ شما شده‌ است‌». قواعد صرفي‌ و نحوي‌ آن‌ رعايت‌ شده‌ است، اما بامعنا نيست‌.

20. ظاهرنگري‌:

ظاهرنگري‌ به‌ دليل‌ غلبه‌ روحيه‌ فقهي‌ در دين‌، بر كل‌ كارهايمان‌ سايه‌ افكنده‌ است‌. يعني‌ به‌ جاي‌ آنكه‌ ما به‌ ارزش‌ و انگيزه‌ كار توجه‌ كنيم‌ فريفته‌ ظاهر مي‌شويم‌. اين‌ ظاهربيني‌ها ما را براي‌ ظاهرفريبي‌ آماده‌ مي‌كند. در هر جا كه‌ اخلاق‌، عرفان‌ و روانشناسي‌ فداي‌ فقه‌ و ظواهر شود اين‌ روحيه‌ غلبه‌ پيدا مي‌كند.

در پايان‌ پيشنهادي‌ دارم‌ كه‌ داراي‌ دو نكته‌ است‌:

اول‌ اينكه‌ در باب‌ هر كدام‌ از موارد مطرح‌شده‌ فكر كنيم‌ كه‌ درست‌ است‌ يا نه‌. اگر درست‌ است‌ اول‌ كاري‌ كه‌ بايد كرد اين‌ است‌ كه‌ در شخص خودمان‌ بررسي‌ كنيم‌. يعني‌ اينكه‌ اين‌ نكته‌ها را ذره‌بين‌ نكنيم‌ و روي‌ ديگران‌ بگيريم‌ بلكه‌ اول‌ ذره‌بين‌ را روي‌ خودمان‌ بگيريم‌.

نكته‌ دوم‌: اينكه‌ اگر مطالب‌ گفته‌ شده‌ درست‌ است‌ روشنفكران‌ و مصلحان‌ اجتماعي‌ به‌ جاي‌ اينكه‌ هميشه‌ مجيز مردم‌ را بگويند و فكر كنند تمام‌ مشكلات‌ متوجه‌ رژيم‌ سياسي‌ است‌. بايد از مجيزگويي‌ مردم‌ دست‌ بردارند و به‌ مردم‌ بگوييم‌ چون‌ شما اينگونه‌ايد حاكمان‌ هم‌ آنگونه‌اند.

حاكمان‌ زائيده‌ اين‌ فرهنگند جامعه‌اي‌ كه‌ فرهنگش‌ اين‌ باشد ناگزير سياستش‌ هم‌ آن‌ مي‌شود و اقتصادش‌ هم‌ آن‌ مي‌شود. خطاست‌ كه‌ روشنفكران‌ و مصلحان‌ اجتماعي‌ برای پيداكردن‌ شخصيت‌ اجتماعي و‌ محبوبيت‌ اجتماعي‌ مجيز مردم‌ را بگويند و بگوييم‌ كه‌ مردم‌ هيچ‌ عيب‌ و نقصي‌ ندارند؛ چرا كه‌ رژيم‌ سياسي‌ زاده‌ مردم‌ است‌ و رژيم‌ سياسي‌ بهتر، به‌ فرهنگ‌ بهتر نياز دارد.[/lang_fa]